March 11, 2021
De parte de Nodo50
293 puntos de vista

O querido xornalista de Barbantes vai conservar por sempre o m茅rito de ter soportado a acusaci贸n de falsificador das liberdades en beneficio dunha  Reforma Pol铆tica non tan reformada, ou se preferimos, unha versi贸n acomodada da censura aos intereses do poder

Reco帽ecer na hora do seu pasamento (Loiola, Donostia,  9 de marzo) que era de seu entra帽谩bel e bon amigo, pouco axuda para explicar at茅 que extremo fixeron da s煤a persoa un convicto das liberdades ameazadas. Nos 煤ltimos meses de 2000 e at茅 ben entrado 2001, Pepe Rei foi obxecto dunha inculpaci贸n concertada  de parte do segundo goberno de Aznar e de diarios e emisoras, detido e encarcerado sen sentencia. Cinco ministros proclamaron que estar铆a mellor encerrado, en nome da seguridade p煤blica, entre eles Mariano Rajoy (Presidencia) e P铆o Cabanillas (voceiro do Goberno)  que correspond铆an a demanda emerxente de Mayor Oreja.

Galindo, Juan Carlos de Borb贸n e o xuiz televisivo Baltasar Garz贸n, tres figuras fundamentais da Reforma Pol铆tica,  ga帽aran o prefixo  EX por mor do traballo de reporteiro de Pepe Rei.

Ditaba o goberno que o xornalista cargaba a s煤a informaci贸n con mentes que transcend铆an o mero contido da escrita. Prexu铆zo e vontade de certificar compromisos e obxectivos finais que nin a literalidade da informaci贸n nin os indicios pod铆a probar. No oficio de facer peri贸dicos, a imputaci贸n de intenci贸n ru铆n nunca pasou de ser unha forma de censura. Durante o demorado linchamento de Rei, asistimos a un concerto de sentidos imaxinados para mellor beneficio dos fins dun goberno. Un clamor nunca visto dende os 35 procesos abertos a Manuel Lustres Rivas arredor de 1919 como director do Heraldo de Ourense, un diario perigosamente financiado pola emigraci贸n. 

No aquelarre, participaron medios comprometidos co goberno do PP,  e asemade peri贸dicos e cadeas que daquela fachendeaban de independentes e mesmo outros que na suma de seus pronunciamentos editoriais, reivindicaban ideas de esquerda compat铆beis coa invasi贸n do Iraq. O coro de aldraxes recordaba o caso de Alfred Dreyfus, por canto, coma o noso amigo, o oficial manifestamente inocente, atropelado por intereses de Estado na Terceira Rep煤blica, foi ofendido , agredida a s煤a vida privada, saldado seu medio de vida e restitu铆do ao cabo seu dereito polo convencional privilexio dos gobernos poder finxir que ignoran os resultados de proceder inxustamente.

O sumario dos procesos seguidos contra o reporteiro, 茅 ben ilustrativo. No primeiro, os tribunais declararon a inocencia do acusado e nin sequera o carimbo de absolto por incapacidade de reunir probas pode disimular  a tortura da instruci贸n e o uso do proceso como castigo.

A violaci贸n por orde de Bueren dos arquivos da equipa de investigaci贸n de Egin, queimaba o secreto de fontes sen que ning煤n medio de grande alcance reparrase na importancia enorme deste precedente liquidador . A un risco ileg铆bel no canto dun papel con notas, Bueren confer铆a virtude de testemu帽a de informaci贸n entregada polo reporteiro para a comisi贸n dun delicto. O chasco procesal foi escandaloso. A cadea procesal de Rei sucede con profusa publicidade durante o derradeiro goberno de Felipe Gonz谩lez que abre cami帽o para o peche de Egin polo goberno Aznar en 1998. O propio Jos茅 Mar铆a Aznar contesta con este desmando a unha pregunta sobre Egin clausurado. Pero de verdade coidaron que non seriamos quen de pechalo?. Unha declaraci贸n que reduc铆a a Audiencia Nacional a unha instituci贸n dependente do goberno.

E cais eran, por  ventura, as materias tratadas por Rei nas s煤as reportaxes 谩s que cab铆a apo帽er intenci贸n criminal? A corrupci贸n do poder p煤blico e, nomeadamente, a implicaci贸n no comercio de drogas de axentes designados  para combater o tr谩fico. As revelaci贸ns de este traballo foron recusadas polos gobernos de Gonz谩lez e Aznar como falsas e publicadas coa intenci贸n de atraer atentados sobre os denunciados, mais a propia Audiencia recordoulles que os terroristas non buscan na prensa pois ben saben onde procurar informaci贸n.  Debemos recordar que a incautaci贸n dunha carga de droga en Madrid, publicada en exclusiva  polo diario EL Pais, foi seguida polo asasinato dun dos presuntamente implicados. Claro que neste caso non se inducira conexi贸n ningunha entre publicaci贸n e atentado, como recomendaran repetidamente editoriais do propio diario para as informaci贸ns de Egin acusadas de apuntar delictos.

Como anota Enrique Acu帽a no seu interesante traballo As铆 naceu o xornalismo de investigaci贸n en Galicia, publicado en Biosbardia, anos antes  do calvario xudicial que relatamos,  Rei publicou unha obra que no baixo Franquismo retrataba as implicaci贸ns criminais do Caso Reace nunha cidade galega. O aporte de datos sobre este suceso 茅 completa e carece de r茅plica en toda a prensa diaria de Galiza. O autor do traballo recorda con admiraci贸n o labor do reporteiro fins dos 70, e nota que a propia informaci贸n diaria galega ignora que o creador do diario La Voz de Euskadi, a Equipa de Investigaci贸n do diario Egin, as revistas Ardi Beltza, Kale Gorr铆a ou a editorial Miatzen, ti帽a unha interesante biograf铆a como xornalista de investigaci贸n en Vigo.

Xa sexa como editor ou reporteiro de investigaci贸n, Rei, en plena inquisici贸n sobre o seu traballo na volta do s茅culo, editou o libro da xornalista Rebeca Quint谩ns (Arz煤a 1964) Un Rei Golpe a Golpe,  a biograf铆a m谩is completa de Juan Carlos de Borb贸n, que foi preciso mercar nas trastendas, a tanto chegaba o temor de acabar participando da sorte do xornalista m谩is aldraxado nos telexornais.

O outro t铆tulo m谩is  vendido da produci贸n editorial de Miatzen foi La Red Galindo, editado a partir das informaci贸ns publicadas por Pepe na prensa. As acusaci贸ns do libro resultaron ser irreproch谩beis e o xeneral Galindo acabou na cadea. Acu帽a nota que Galindo, Juan Carlos de Borb贸n e o xuiz televisivo Baltasar Garz贸n, tres figuras fundamentais da Reforma Pol铆tica,  ga帽aran o prefixo  EX por mor do traballo de reporteiro de Pepe Rei.

Rei estaba eivado desde 2001, despois de padecer un grave accidente. Sobre a rareza do suceso, abonda con recordar  que entraba en Donostia en caravana a 50 por hora, no seu utilitario, e foi o 煤nico condutor da fila que acabou nun caborco.

Parec铆a un accidente.

Gustavo Luca. Xornalista

Foi correspondente en Galiza de La Voz de Euskadi e colaborador de Ardi Beltza, Kalegorr铆a e Egunkarria.
Publicou Fraga, retrato de un fascista, na editorial  Miatzen




Fuente: Nosdiario.gal